دسته ها :
شنبه بیست و یکم 10 1387
   
 
 در برخی از روایات به طور مشخص از تعدادی از زنان که هر کدام در مقعطی از تاریخ نقش مهم و تعیین کننده‌ای در گسترش و تحکیم دین حق داشته‌اند، به عنوان رجعت‌کنندگان یاد شده است که از آن جمله می‌توان به «صیانه» همسر «جزقیل»، پسر عموی فرعون و گنجینه‌دار وی که در برخی روایات آمده است، مؤمن آل فرعون همین فرد بوده است.


آیا در قیام و انقلاب جهانی امام مهدی(ع) زنان نقشی دارند و آیا زنان می‌توانند جزء یاران امام عصر(ع) باشند در پاسخ این سوال، نکانی را یادآور می‌شویم:


1. تفاوت نکردن زن و مرد در یاری امام عصر(ع)


همة روایات، ادعیه و زیارت‌هایی که در آنها از موضوع‌هایی چون ویژگی‌های یاران امام عصر(عج)، چگونگی دست‌یابی به مقام یاری و نصرت آن امام، تمنای حضور در زمرة یاری‌کنندگان حضرت، درخواست زنده شدن دوباره در زمان ظهور و یافتن توفیق درک آن زمان و ... سخن به میان آمده است، بی هیچ تفاوتی مردان و زنان را در بر می‌گیرد و هرکس بتواند ویژگی‌ها و خصایصی را که برای یافتن به مقام‌های یاد شده، ضروری است دارا شود، می‌تواند به این مقام‌ها برسد. به بیان دیگر چنان‌که در رسیدن به مراتب عالی کمال انسان جنسیت دخلی ندارد و همة انسان‌ها به شرط داشتن ایمان، انجام عمل صالح و مراقبت بر اوامر الهی می‌توانند به این مراتب دست یابند1، در  دست یافتن به مقام یای و نصرت امام عصر(ع) نیز جنسیت مطرح نیست و مهم عمل به وظایف و تکالیفی است که منتظران واقعی برای رسیدن به این مقام باید آنها را انجام دهند.2

توجه به بخشی از دعای عهد که همة شیعیان، اعم از زن و مرد مأمور به خواندن آن شده‌اند، نکته یاد شده را روشن می‌سازد:

بارخدایا! من در بامداد این روز و تمام دوران زندگانیم، عهد و پیمان و بیعتی را که از آن حضرت بر گردن دارم با او تجدید می‌کنم؛ که هرگز از آن عهد و پیمان برنگردم و بر آن پایدار بمانم. بارخدایا! مرا از یاران و هواداران و مدافعان آن حضرت و شتابندگان در پی انجام خواسته‌های او و اطاعت کنندگان از اوامر و نواهی او و حمایت‌کنندگان از وجود او و پیشی گیرندگان به سوی خواسته‌های او و شهید شدگان در حضور او قرار ده. 3

2. حضور تعدادی از زنان در یاران خاص امام زمان(ع)


بر اساس پاره‌ای از روایات متعددی از یاران قائم(ع) را زنان تشکیل می‌دهند. از جمله در بخشی از روایتی که «ام سلمه» دربارة نشانه‌های ظهور از پیامبر اکرم(ص) روایت کرده‌اند، چنین می‌خوانیم:

پس پناهنده‌ای به حرم [الهی] پناه می‌آورد و مردم همانند کبوترانی که از چهار سمت به یک سو هجوم می‌برند سوی او جمع می‌شوند تا اینکه در نزد آن حضرت سیصد و چهارده نفر گرد آمده که برخی از آنان زن می‌باشند که بر هر جبار و جبارزاده‌های پیروز می‌شود.4

در روایتی دیگر که «جابر بن یزید جعفی» از امام باقر(ع) نقل کرده، در این زمینه چنین آمده است:
به خدا سوگند، سیصد و سیزده نفر که پنجاه نفر از آنها زن هستند، بدون هیچ قرار قبلی در مکه کنار یکدیگر جمع خواهند شد.5

پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود این است که آیا این تعداد زن جزء 313 نفر یاران خاص امام مهدی(ع) هستند یا اینکه خیر، آنها جزء عموم یاران آن حضرت می‌باشند؟

در پاسخ به این پرسش باید گفت: با توجه به آنکه امام باقر(ع) در این روایت از تعبیر «فیهم» استفاده کرده و نفرموده است «معهم» می‌توان استفاده کرد که این تعداد زن جزء 313 نفر یاران خاص هستند و اینکه در بیشتر روایات آمده است 313 نفر مرد آن حضرت را یاری می‌کنند، شاید به این دلیل باشد که بیشتر این 313 نفر مرد هستند.6


3. ذکر نام تعدادی از زنان به عنوان رجعت‌کنندگان


در برخی از روایات به طور مشخص از تعدادی از زنان که هر کدام در مقعطی از تاریخ نقش مهم و تعیین کننده‌ای در گسترش و تحکیم دین حق داشته‌اند، به عنوان رجعت‌کنندگان یاد شده است که از آن جمله می‌توان به «صیانه» همسر «جزقیل»، پسر عموی فرعون و گنجینه‌دار وی که در برخی روایات آمده است، مؤمن آل فرعون همین فرد بوده است. «امّ ایمن» کنیز پیامبر اکرم(ص)، «زبیده» همسر هارون الرشید که به انجام کارهای نیک معروف بود؛ «سمیه» مادر عمار یاسر که در راه اسلام به شهادت رسید؛ «ام خالد» یکی از زنان فداکاری که به جرم تشیع و حمایت از قیام زید بن علی دستش بریده شد؛ «حبابه والبیه» زنی که دوران هشت امام معصوم را درک کرد و یک بار به معجزه امام سجّاد و یک بار به معجزه، امام هشتم دوباره جوان شد؛ «قنواء» دختر رشید هجری که پدر او در زمان ابن زیاد به جرم بیزاری نجستن از امام علی(ع) به شهادت رسید و خود او نیز در راه عقیده‌اش پایداری و فداکاری فراوان کرد.7

پی‌نوشت‌ها:

1. قرآن کریم در این زمینه می‌فرماید:  هرکس ـ از مرد و زن ـ کار شایسته کند و مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگی پاکیزه‌ای، حیات [حقیقی] بخشیم». سورة نحل(15)، آیة 97.
2. برای مطالعه بیشتر در زمینة وظایف و تکالیف منتظران ر.ک: شفیعی سروستانی، ابراهیم، معرفت امام زمان و تکلیف منتظران، ص 127 ـ 151.
3. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج 102، ص 111.
4. معجم أحادیث الامام المهدی(عج)، ج 1، ص 500، ح 340، به نقل از: هیثمی، علی بن ابی بکر، مجمع الزوائد، ج 7، ص 315.
5. مجلسی، همان، ج 52، ص 223.
6. برای مطالعه بیشتر در این زمینه ر.ک: طبسی، محمدجواد، زنان در حکومت امام زمان(عج)؛ طبسی، نجم‌الدین، چشم‌اندازی از حکومت مهدی(ع)، ص 73 ـ 74.
7. برای مطالعة بیشتر در این زمینه ر.ک: طبسی، همان، ص 74 ـ 81.
ماهنامه موعود شماره 86
سه شنبه دهم 10 1387

  ...«هوالمعین»...         

    آقا جان!مهدی من! امام من!مولای من!زیبایی لحظات زندگیم را مدیون تو می دانم.ولی من!ای آقا درد دلم را تنها تو می توانی بشنوی وخدای تو؛تنها تویی که مرا از این جهان ظلمت ایمن داشته است.چه بد لحظه ایست که از وجود نورانیت بی بهره باشیم.هر روز صبح به عشق دیدار تو دعای عهد می خوانیم وعهد می کنیم که تاآخرین نفس سربازی باشیم درپیشگاه تو.از شنبه خانه هایمان را آب وجارو می کنیم ، پنجره های انتظار را می گشاییم  وگل عشقت را در گلدانی به جنس امید می پرورانیم تا به جمعه وروز وصل تو برسیم. صبح جمعه را با طنین دعای ندبه وزمزمه ی «هَل مِن مُعینٍ فاُطیلَ مَعَهُ العَویل وَالبُکاء»و بغض های رسوب شده در گلو می گذرانیم،به جای اشک خون می گرییم وهنوز تو نیامده ای... .لحظه لحظه ی جمعه را در کنار پنجره نشسته وبه راهی که انتهای آن دیده نمی شود چشم دو خته ایم وتنها نشانه ای که این جاده به آمدنت داردگلیست زیبا وبهشتی که به یمن عطروجودتوروییده،غروب روزآدینه نیزفرا رسید   و همچنان هزارجمعه می آیندومن حیران ازاینکه چراچهره ی دلربای تورا نمی بینم...هزار سال گذشت وما در دنیای مادّی خویش روزی را با نام نیمه ی شعبان وتولّد تو می خوانیم،غافل از اینکه روز توّلد تو وما به هم گره خورده و آن همان روز وصال ما با تو یگانه منجی عالم بشریّت است.هزار سال گذشت و ما همچنان روز تولّدت را جشن می گیریم ،خیابان ها ومحلّه هایمان راآزین می بندیم امّا در دل کوهی از غصّه داریم.سال هاست که گل نرگس را با یاد تو می بوییم و صورت نازنین تو را در چهره ی نرگس ها می جوییم.تصویر تو را تجسّم می کنیم،تصویر دنیایی را که اگر بیایی همچون بهشتی است که فرشتگان هرصبح وهرشب در آن به ستایش خدا می پردازند     و همه فرمان بردار تو و خدای تواند.اماما! بی آنکه تو را ببینیم می شناسیمت که به عدل و مهربانی شهره ای . عشقت چنان در دل پیر وجوان ما رخنه کرده که نبودنت پشت جوانان ما را خمیده وعمر هایمان را کوتاه کرده است که از نبود تو به لا علاج ترین درد ها دچار شدهایم.پروانه وگل را که نظاره می کنیم،انگار که آیینه ای پیدا کرده باشیم وخود را در آن می بینیم که گل تویی وما چون پروانه گرد تو می چرخیم .  مهدیا! آیا این انتظار وصدای شکسته تر شدن قلب های ما بی پایان خواهد بود ؟... آیا آن جمعه ای نمی رسد که نماز ظهرش را در صفوفی طولانی و بی انتها پشت سر تو اقامه کنیم وافتخار کنیم که امامی همچو تو داریم ؟بار الهی !پروردگارا !مهربانا !به ندای بندگانت گوش کن ... گوش کن که چگونه امام خویش می خوانند...     

دسته ها : مذهبی
سه شنبه دهم 10 1387
X